مشخصات فنی تارا دنده ای

در ادامه روند توسعه خودروهای ملی و به‌روزرسانی محصولات مبتنی بر پلتفرم IKP1، ایران‌خودرو تارا دنده‌ ای را به‌عنوان یک سدان کلاس C با تکیه بر پلتفرم بومی‌شده پژو 301 وارد بازار کرد. این خودرو به پیشرانه ۱.۶ لیتری TU5 پلاس با توان خروجی 113 اسب بخار و گشتاور 144 نیوتن‌متر مجهز است که از طریق جعبه‌دنده ۵ سرعته دستی BE4 پلاس به چرخ‌های جلو منتقل می‌شود. در کنار موتور نسبتا به‌روزتر نسبت به نسل TU5 قدیمی، تجهیزاتی مانند سیستم کنترل پایداری الکترونیکی (ESC)، سامانه کنترل هرزگردی (TCS) و کنترل حرکت در سربالایی (HSA) به تارا دنده‌ ای کمک کرده‌اند تا در میان سدان‌های داخلی، از لحاظ ایمنی جایگاه قابل قبولی به‌دست آورد.

در فضای کابین، تارا دنده‌ ای طراحی ساده‌ای دارد که به‌وضوح تحت تأثیر پژو 301 است. ارگونومی مناسب، فضای پای کافی برای سرنشینان عقب و صندلی‌هایی با ارگونومی مناسب از نکات مثبت این خودرو هستند. با این حال، به‌کارگیری طراحی اقتصادی و حذف برخی امکانات رفاهی مورد انتظار مانند زیر آرنجی جلو، دوربین عقب و تهویه خودکار، باعث شده تا برخی مشتریان احساس نارضایتی داشته باشند. در واقع، سطح رفاه سرنشینان و راننده در نسخه دنده‌ای پایین‌تر از انتظار در این رده قیمتی است، هرچند تجهیزاتی مانند نمایشگر لمسی، کروز کنترل، فرمان برقی و سنسور پارک عقب در این خودرو لحاظ شده‌اند.

از نظر عملکرد فنی، تارا دنده‌ ای عملکرد قابل قبولی از خود نشان داده است. هماهنگی بین موتور TU5 پلاس و گیربکس BE4 پلاس نسبت به نمونه‌های قدیمی بهبود یافته، است. صدای موتور در دورهای بالا کمتر شده و ارتعاشات پیشرانه کاهش یافته‌اند، ولی نوسانات توان خروجی در محدوده دور موتور 2700 تا 5000 دور بر دقیقه، ناشی از تطابق با استاندارد آلایندگی یورو ۵، بر شتاب‌گیری تاثیر منفی گذاشته‌اند. با این حال، سیستم کنترل پایداری پیشرفته تارا که برخلاف بسیاری از رقبا، عملکرد دریچه گاز را به‌طور کامل قطع نمی‌کند، نقطه قوت اصلی این خودرو در رانندگی دینامیک و ایمن محسوب می‌شود.

مزایا

• پلتفرم بومی IKP1 با ساختاری بهینه‌ شده
• پیشرانه TU5 پلاس با فناوری زمان‌بندی متغیر سوپاپ‌ها و عملکرد روان‌تر
• سیستم‌های ایمنی فعال مانند ESC، TCS، HSA و ترمزهای دیسکی چهار چرخ
• فضای کابین جادار و صندوق عقب بزرگ‌تر از رقبا

معایب

• کیفیت مونتاژ ناپایدار در بدنه، مخصوصاً در بخش‌هایی مانند کاپوت و درزها
• ضخامت پایین ورق‌های بدنه در بخش‌هایی مثل سقف و درب‌ها
• کمبود امکانات رفاهی مانند سانروف، دوربین عقب و استارت دکمه‌ای
• استفاده گسترده از پلاستیک خشک در کابین و عدم بهبود محسوس کیفیت متریال داخلی