مشخصات فنی رنو تندر 90 پلاس اتوماتیک

تندر ۹۰ پلاس اتوماتیک را می‌توان نسخه فیس لیفت خودرو تندر ۹۰ معرفی کرد که با بهره‌گیری از گیربکس اتوماتیک ۴ دنده و  یک پیشرانه ۴ سیلندر و موتور ۱.۵ لیتری، قدرت و توان مناسبی تولید می‌کند و خودرویی ایده‌آل محسوب می‌شود اما این خودرو در کنار محصولات خارجی مشابه خود و در همین رنج، به خصوص از نظر طراحی داخلی و طراحی ظاهری، حرفی برای گفتن ندارد. رنو تندر ۹۰ پلاس اتوماتیک به دلیل مقاومت خوبی که دارد و استهلاک بسیار پایین خود، توانسته طرفداران زیادی به دست آورد.

طراحی ظاهری تندر ۹۰ پلاس اتوماتیک، با تندر ۹۰ پلاس دنده‌ای هیچ‌گونه تفاوتی ندارد و این خودرو تنها با نمونه‌های تندر ۹۰ معمولی در برخی قسمت‌ها متفاوت است. به طور کلی در این نمونه از تندر ۹۰ نیز شاهد طراحی و تغییر خاصی نیستیم و این خودرو نیز مانند تیپ‌های قبلی، اقتصادی، ساده و جعبه‌ای شکل طراحی شده است و خبری از حجم‌ها و خطوط متعدد و طراحی یک بدنه مدرن و امروزی، در این خودرو  نیست. اما تندر پلاس شکل و شمایل بهتری نسبت به تندر۹۰ پیدا کرده است و تا حدودی ضعف‌های ظاهری در این نمونه از تندر ۹۰، رفع شده است. طراحی چراغ‌ها و سپر‌ها نیز، چه در جلو و چه در عقب خودرو، به شکلی جدید انجام شده است و علاوه بر باله اسپویلر مانند، یک نوار کرومی به پایین در صندوق عقب و یک نوار کرومی هم به بالای جلو پنجره خودرو اضافه شده است. هم‌چنین دستگیره‌ها و زه‌های روی درها، هم‌رنگ بدنه است.

در طراحی داخلی اما تندر ۹۰ پلاس اتومات، مانند نمونه‌ها و مدل‌های قبلی خود ضعیف است و به هیچ وجه نمی‌توان از طراحی کابین این خودرو، دفاع و تعریف کرد. هرچند این خودرو از نظر طراحی ظاهری تغییراتی را تجربه کرده است، اما در طراحی کابین، شاهد تغییری نیستیم و طراحان همان طرح ساندرو را برای این خودرو نیز به کار برده‌اند، این تغییرات طراحی داخلی فقط به وضعیت ظاهری داشبورد و تودری‌های تندر ۹۰ پلاس دنده‌ای محدود شده است؛ با این وجود می‌توان گفت که این خودرو کیفیت خیلی بهتری نسبت به تیپ های مختلف تندر۹۰ دارد. از نظر فضا و اندازه کابین نیز، این خودرو اندازه قابل قبولی دارد و در دسته خودرو های جادار داخلی قرار می‌گیرد.

مزایا

• استهلاک کم
• فضای مناسب کابین
• بازار دست دوم مطلوب

معایب

• کمبود امکانات رفاهی و آپشن‌ها
• ضعف در فرمان پذیری
• خالی شدن روغن جعبه گیربکس